അനശ്വര സ്മരണകള്‍-3  

Posted by Sreejith in

അനശ്വര സ്മരണകള്‍ -2 ഇവിടെ  നിന്നും വായിക്കാം





സെപ്തംബർ 21 നു  രാവിലെ  ഓഫീസിലേക്ക്  പോകാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ റൈജുവേട്ടന്റെ അപ്രതീക്ഷീതമായ ഒരു കാൾ . ഡാ  ഒരു ബാഡ് ന്യൂസുണ്ട് എന്ന മുഖവുരയോടെ ഞെട്ടിക്കുന്ന സത്യം റൈജുവേട്ടൻ പറയുമ്പോൾ സത്യത്തിൽ ഞാൻ തളരുകയായിരുന്നു . നവീനു എങ്ങിനെയുണ്ട് എന്നതിനു ഐസിയുവിലാണ് പ്രശ്നമാണ് എന്നൊക്കെ അവ്യക്തതയോടെ  പറയുമ്പോൾ ആ ശബ്ദത്തിലെ വിറയൽ  ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു  . ഞാൻ ആകെ മരവിച്ചു പോയി . മനസ്സിലേക്ക് ചിരിക്കുന്ന നവീന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു .എന്റെ  ചിന്തകൾക്ക് പ്രവർത്തികൾക്ക്  ശക്തി കുറഞ്ഞപോലെ .

ഇടക്കു റൈജുവേട്ടനെ വിളിച്ചു വിശദാംശങ്ങൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു അവനു വേണ്ടി .. നീ കാണാൻ പോകുന്നില്ലേ എന്നതിനു ഇല്ല എന്നായിരുന്നു മറുപടി . എനിക്ക് പറ്റില്ല അവന്റെ കിടപ്പു കാണാൻ . എനിക്കു വയ്യ ..  പക്ഷേ എത്ര ദിവസം ഇങ്ങനെ പിടിച്ചു നിൽക്കും . മനസ്സിൽ അവന്റെ രൂപം , അവൻ ചോദിക്കുന്ന പോലെ , അവൻ കാണണമെന്നു ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ .. എന്തൊക്കെയോ മനസ്സിൽ മിന്നിമറയുന്നു .. ഒടുവിൽ ഐസിയുവിൽ ഞാൻ കണ്ട രൂപം , ഒരു നോട്ടം ഇല്ലാതെ , അവൻ  , മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പാടുപെട്ടു . തിരിച്ച് റൈജുവേട്ടനേയും കൂടെയുള്ള യാത്രയിൽ പലതും ചോദിച്ചു റൈജുവേട്ടന്റെ മറുപടികൾ പലതും മുറിഞ്ഞു പോകുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചു. പലപ്പോഴും നിശബ്ദതയായിരുന്നു മറുപടി .അല്ലെങ്കിൽ വിതുമ്പലിന്റെ വക്കിലെത്തിയ വാക്കുകൾ .

ഓരോ ദിവസവും നവീന്റെ നില മോശമായി വരുകയായിരുന്നു അതിനിടയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബ്ലോഗിൽ അനുജൻ നെത്സണിന്റെ കമന്റിലൂടെ ലോകം മുഴുവൻ അറിയുകയായിരുന്നു .. പ്രാർത്ഥനകളുടെ പ്രവാഹമായിരുന്നു പിന്നീട് .. ലോകം മുഴുവൻ അവനുവേണ്ടി നിശബ്ദമായി കേഴുകയായിരുന്നു . ഒക്ടോബർ 2 നു അവനെ വീണ്ടും കാണാൻ പോകുമ്പോൾ റൈജുവേട്ടനും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു . വളരെ നിരാശ നിറഞ്ഞ  മനസ്സോടെ ആയിരുന്നു യാത്ര . വീണ്ടും അതേ കാഴ്ച പക്ഷേ ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാനില്ലാതെ . മസ്തിഷ്ക മരണം സ്ഥിതീകരിച്ച്  വെന്റിലേറ്ററിന്റെ സഹായത്തോടെ ..  എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും സംഭവിക്കാം എന്ന അവസ്ഥയിൽ . മരവിച്ച മനസ്സുമായി  തിരികെ വരുമ്പോൾ റൈജുവേട്ടനും അധികം  സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല. ഇടക്ക് പറയും എനിക്കുറങ്ങാൻ സാധിക്കുന്നില്ല .തൊട്ടടുത്ത അവന്റെ കട്ടിലിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് വിതുമ്പിയോ …… എനിക്കറിയാം ആ മനസ്സ് ഒരു സഹോദരനെപ്പോലെ  സ്നേഹിച്ചയാൾ .

ഒക്ടോബർ നാലിന്  പതിവുപോലെ ഓഫീസിലേക്ക്  പോകാൻ തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ റൈജുവേട്ടന്റെ വിളി .. “ എടാ  അവൻ പോയി “ കൂടുതൽ ഒന്നും സംസാരിക്കാനുണ്ടായിരുന്നില്ല . വീണ്ടും ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയുമായി  അവൻ മനസ്സിൽ ഒരു തരം യാന്ത്രികത . ഞാൻ അവനോട് ഒരു ബൈ പോലും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ  .. എനിക്കായ്  അവൻ തന്ന ഓഫ് ലൈൻ മെസ്സേജുകൾ .. മനസ്സിലേക്കു  പെട്ടെന്ന് ഒരു പാട് കാര്യങ്ങൾ കയറിവരുന്നു ..  അടുക്കും ചിട്ടയുമില്ലാതെ

  “ ശ്രീജിത്ത്  പുഴ മാഗസിനിലെ എന്റെ കഥകൾ 
വായിച്ചിരുന്നോ ? .
“ഇല്ലപ്പാ സമയം കിട്ടിയില്ല”
“ഒകെ അപ്പ നേരവും ഒഴിവും തോന്നിയാൽ മാത്രം വായിച്ചാൽ 
മതി :)
അവനായി ഞാൻ ബാക്കി വച്ച കടം ..  ഇനിയെങ്ങിനെ ഞാൻ
അവനോട് അഭിപ്രായം പറയും .. ഈ കടം  
 എങ്ങിനെ വീട്ടും ..
അന്ന് പൊട്ടക്കലത്തിൽ അവന്റെ വേർപാട് 
അറിയിക്കുമ്പോൾ അവനറിയാതെ ഞാൻ ഒരു കമന്റ് 
ഇടുകയായിരുന്നു ..
(തുടരും )








This entry was posted on 18/12/09 at 6:42 PM and is filed under . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

4 പ്രതികരണങ്ങള്‍

:(

18 December 2009 at 7:16 PM

ഓര്‍മകള്‍ തുടരുക

19 December 2009 at 8:43 AM

:(

അങ്ങനെ വേരു പിടിച്ചു തുടരും മുന്‍പ് ആ സൌഹൃദവും...

19 December 2009 at 3:05 PM

ശ്രീയുടെ വരികളില്‍ തട്ടി ഞാന്‍ വിതുമ്പി കേട്ടോ.കൂടുതല്‍ വയ്യ.പോവുന്നു :(

26 January 2011 at 2:26 PM

Post a Comment